ficción

a emoción de contemplar o futuro

coma un torrente infinito de presentes

onde cada forza que nos delimita acaba desaparecendo

tras un simple aceno

tras unha opción

do sistema de escollas

desfacer repetir compartir

calquera interludio, compilación ou espera é obviada

da inmediatez do sono ao tempo exacto da emoción

Advertisements

2018

Amence o fío

Xeado e gris

Derradeira lámina

manual mínimo para saír da merda

descende

polos estratos que están a simular un inferno

descende

na aparencia do aceite sobre a auga

deixando múltiples e brandas tensións de superficie

esnaquizadas

descende

na esperanza da lente sobre a descomposición da luz

abertamente

na fricción da conexión nerviosa

na asfixia sobre os ollos atoados

recto

descende

e mira como as mans non poden máis que desprezar o baleiro

estrume (dúas versións)

I

ela atopa no montón de estrume

primeiro un sapo

que fuxe

segundo as crías dun rato aínda cegas indefensas

alleas á luz o seu instinto é non ser alimento

ser resistencia

deixamos de traballar esa zona da horta

evitando ter que decidir

 

ata o día seguinte non seguimos estendendo o estrume

o sapo volve a aparecer

lévoo coas luvas ata outra parte da horta

 

dar tempo ao azar, a esa lóxica

intencionalmente a evolución dos acontecementos nos que no intervimos

 

II

a raposa abandona toda intención depredadora

nen sapo nen ratos ratiños

aposta todo ao negro da noite